منچستر ؛ شهر بی دفاع


دوباره فوتبال .این هیجان خالص ناپاک.باز آن ها امشب به میدان می آیند.مثل همیشه ٬ پر قدرت و ممتاز.با همان لئو مسی افسانه ای ؛ یادآور شب های تلخ.یاد آور فینال های تلخ در بارسلونا و رُم .زمانی که بارسلونا در اوجِ یکه تازی و‌ دوران فوتبالی خود بود.بعد از سال ها باز آن ها به الدترافورد می آیند.اما دیگر کریس رونالدویی لباس قرمز بر تنش نیست.دیگر ویدیچ و فریناند را در خط دفاعی نمی بینیم.خبری از گیگز و کریک و جی سونگ پارک و نانی پرتغالی هم نیست.آن شوت سرکش پل اسکولز هم که روزی بارسای افسانه ای را حذف کرد ٬ دیگر به خاطره ها پیوسته است.

تردیدی نیست که این چند سال اخیر ، قرمز های منچستر در فقر فوتبالی و ضعف تاکتیکی و‌ مهره ای به سر میبرند . اما این بازی فوتبال نام دارد.اما اینجا اولدترافود هست .تئاتر رویا ها. جایی که دیود بکام و‌ جرج بست و اریک کانتونا رویا ها را واقعی کردند.ما به میراث فرگوسن ، تعویض طلایی مان ٬ اُوله گنار سولسشر امیدواریم.ما منچستر یونایتدیم.


ب.ا : به عکس. داوید دخیا !جادوی این‌ مسی لعنتی رو باطل کن !

عنوان‌ پست از فیلم سینمایی رُم شهر بی دفاع ساخته روبرتو روسلینی .


پدر بد


من برای اینکه آغوش سرد خونواده رو یکم گرمش کنم و اون سرهای 45 درجه غرق در تلفن هوشمند رو  45 درجه دیگه بالا ببرم تصمیمات زیادی گرفتم. یکیش فوتبال دیدن بود. خب من خیلی فوتبال دوستم ! پدرمم بود ولی خیلی وقت بود دیگه از هرچی دوست داشت گذشت و فوتبال دیدنم کنار گذاشت و به شدت تو خودش رفت.خب فوتبال دیدن با رفیقا تو جمع های خاص لذتش چند برابره.دیگه خیلی وقته شب های فوتبالی رو به باغ یا کافه نمیرم تو خونه میشینم.اولش خیلی سخت بود.مثلا مادرم مدل موی پوگبا رو میدید میگفت این سیاه سوخته چرا کلش زرده ( یکم نژاد پرست هست  ) یا بابام هنوز فکر میکرد سرآلکس فرگوسن سرمربی منچستر یونایتده! مادرم هر شب میپرسه این سیاه ها تو اروپا چیکار میکنن ؟ انگلیس و بریتانیا چه فرقی دارن؟ چمپیونزلیگ چیه و پریمیر لیگ چیه؟ این هوادارا چرا انقدر اروم و با شخصیت تیمشون رو تشویق میکنند؟ چرا پوگبا هم تو فرانسه بود هم تو منچستر و ...

خلاصه روزای اول خیلی سخت بود. به جایی که از فوتبال لذت ببرم باید همیشه حاشیه میرفتم و یا به سوالات تکراری جواب بدم مثلا از قصه های سیاه پوستا تا var و تاریخ بریتانیا! گذشت و گذشت . الان مادر تخمه و میوه میاره قشنگ جلو تلویزیون دراز میکشه ! پدر گرام هم رفته یه سایت شرط بندی پیدا کرده میگه بیا شرط ببندیم (:  دو تا ابجی هم سواد فوتبالیشون بالا رفت و  خودشون به این باور رسیدن که فوتبال مرد و زن نداره !حقیقتا به اندازه فوتبال دیدن با رفقا بهم میچسبه !

+ من قمار و شرط رو ترک کرده بودم. به لطف پدر باز کشیده شدیم به این قمار کثیف ! و کلی هم باختیم تا حالا ((: خدا کنه امشب جبران بشه .من قمارمو کردم توکل میکنم بر خدا دیگه !!!

+ امیدوارم برداشت نشه که وای چقدر اوضاع تو خونه اینا خوبه ! برای خوب شدن باید جنگید (:


به وقت فرگی


یادمه اون تلویزیون های بزرگه سیاه الجی بود یه دستگاه ویدیو زیرش داشت و روی دستگاه ویدیو یه آتاری و سگاهم بود. ابتدایی بودم فکر کنم. یادمه یه روز خسته  بعد از طی کردن مسیر کیلومتریه مدرسه ( از بس مسیر دراز بود همیشه تو خودم دستشویی میکردم، دقیقا هم اخرای راه ، سر کوچه (: ولی این دفعه کسی  نبود تو خونه که کتکتم بزنه ) پس اومدمو همونجوری با شلوار خیس مستقیما تلویزیون رو روشن کردم  و نشستم.دیدم کنار یه مستطیل خوشگله سبز که بهش میگفتن الدترافورد یه نفر با خشم داره آدامسشو می جوه. شنیدم که گزارشکر میگفت : 

وندر سار بازی رو شروع میکنه. فردینالد میده به اسکولز .اسکولزی به گیگز میرسونه توپ رو ، پاس به وین رونی و توی دروازه...

و من نه میدونستم منچستر چیه و فرگوسن کیه و رونالدو کدومه.فقط با تمومه الترافورد پریدم بالا...قریب به یازده سال میگذره و من هنوز به سادگی همان روز بعد از هر گل به بالا میپرم ! هفتاد و هفت سالگی ات مبارک پدر فوتبال ، سر الکس فرگوسن عزیز !


هفت جادویی


این برد "دو بر یک" مقابل یوونتوس خیلی بهم چسبید.بهترین خاطرات تماشای فوتبالم با حضورش تو منچستر یونایتد بود.کریس رونالدو رو میگم. اما با خوشحالی بعد از گلش تو تورین یوونتوس، یادم به اشک های دیوید بکام بعد از بازگشت به الترافورد و تعصب اریک کانتونا افتاد.تو هیچ وقت به شماره هفت جادویی منچسترم هم نزدیک نشدی.امیدوارم در " تورین " هم "هو" بشی.  


my heaven


بازی با تاتنهام اولین بازی سخته منچستر تو فصل جدیده.تیمم که از فصلای قبل بیشتر ریخته بهم. اون گوردیولا با  تیم مسخرش و اون کلوپ لعنتی با لیورپول دارن میتازونن و اون وقت تو منچستر سر مربی و مدیر عامل و بازیکن میپرن بهم.آقای مورینیو خودتو ثابت کن .دیگه نای غصه خوردن نیست...



منچستر یونایتد


از وقتی فرگی رفته منچستر یونایتد رنگ خوش ندیده.یادم وقتی کیریس رونالدو منچسترو ترک کرد و سر الکس خداحافظی کرد دیگه فوتبال دیدن رو گذاشتم کنار.تا دو سال پیش که مورینیو اومد.شاید زیاد محبوب  نیست و ضدفوتباله،ولی من خیلی دوسش دارم و امیدوار شدم که با اون بتونیم چنتا عنوان خوب بگیریم.باز دو فصله که شروع کردم بازیارو نگاه میکنم ولی هیچ خبری نیست.

این فصلم که اوضاع افتضاح تره.ولی دیگه بسه،خیلی گذشته. به یه قهرمانی لیگ تنها دلخوش و امیدوارم.همین الان شور بازی فردا شب گرفته منو (: 


Taxi driver 1976

اینجا بوی بد می دهد.
بوی دود٬بوی الکل.
بوی اعتراض٬بوی فریاد.
شاید روزی هم فقط بوی خون بدهد...
مراقب باش کجا آمده ای !!!


موضوعات آرنور
Powered by Bayan